Wat is de ziel, en waar verlangt zij naar?
⸻
Een levenslange contemplatie begint met deze vraag.
⸻
Op deze vraag ontvangen wij geen definitief antwoord.
De ziel openbaart zich niet als begrip.
Zij verschijnt in fragmenten, tekens, breuken en ontmoetingen.
Zij toont zich daar waar iets in ons wordt geraakt.
⸻
Dit is geen systeem.
Het is een mozaïek van het zijn in zijn wording.
⸻
Gedachten die rond hetzelfde mysterie bewegen: de ziel, de vrijheid en het verlangen naar verbondenheid.
⸻
De ziel openbaart zich in ontmoeting.
In de ontmoeting met onszelf.
In de ontmoeting met anderen.
⸻
Zij blijft gesluierd en is toch aanwezig.
⸻
Nietzsche schreef:
Word wie je bent.
⸻
Voor C. G. Jung was het Zelf het doel van het individuatieproces.
Misschien spreken zij over dezelfde beweging.
Niet over het ego.
Over de ziel.
⸻
Wat betekent het om een bezield mens te zijn?
Te leven in aanraking met de eigen ziel – en daardoor in staat te worden andere zielen aan te raken.
⸻
Ik geloof dat in deze vraag het diepste verlangen van de mens besloten ligt.
Het verlangen naar resonantie.
Het verlangen naar verbondenheid.
Het verlangen naar een unio mystica.
⸻
Alles staat in relatie.
⸻
Heraclitus schreef:
hen panta einai.
Alles is één.
panta rhei.
Alles stroomt.
⸻
Dezelfde intuïtie vinden wij terug in de I Tjing, het Boek der Veranderingen.
⸻
De natuur verandert.
De seizoenen keren terug.
Alles beweegt.
Alles transformeert.
⸻
En toch lijkt er iets door al deze veranderingen heen naar zichzelf op zoek te zijn.
De ziel.
⸻
De natuur van de dingen is verandering.
De natuur van de natuur is verandering.
Ook de natuur van de mens is verandering.
⸻
De mens behoort tot de natuur.
Daarom behoort ook verandering tot zijn wezen.
⸻
Identiteit verschijnt vaak als iets vaststaands.
Maar iedere ernstige beschouwing van de mens stuit op een grens:
de mens laat zich niet definitief vastleggen.
⸻
Juist daarin ligt zijn vrijheid.
⸻
Sartre sprak over de mens als veroordeeld tot vrijheid.
Ik ervaar vrijheid anders.
Niet als oordeel.
Maar als geschenk.
⸻
De ziel is vrij.
De vrijheid van de ziel gaat aan iedere orde vooraf.
⸻
Zij laat zich niet bezitten.
Niet vastleggen.
Misschien niet eens begrijpen.
⸻
Daarom verlangen zoveel mensen naar vrijheid.
⸻
Ik zie de wereld.
Ik zie haar schoonheid.
En ik zie haar wonden.
⸻
Oorlog.
Vervreemding.
Het rumoer van de velen — een spiraalsgewijs crescendo van verzadiging.
⸻
Een wereld die steeds luider wordt.
Een tijd die steeds sneller beweegt en daarbij vaak het wezenlijke uit het oog verliest.
⸻
Toch blijven mensen naar dezelfde dingen verlangen.
Vrede.
Liefde.
Vrijheid.
Waarheid.
Schoonheid.
⸻
Niet als abstracte ideeën.
Maar als geleefde ervaring.
⸻
Daarom schrijf ik.
Niet om te onderwijzen.
Niet om te overtuigen.
Maar om te herinneren.
⸻
De wereld heeft niet méér kennis nodig.
⸻
Niet het ego is soeverein.
De ziel is soeverein.
⸻
Dat is de rode draad door deze contemplatie.
⸻
Elke verandering begint met een aanraking.
Niet met een programma.
Niet met een ideologie.
⸻
De ziel wordt geraakt door resonantie:
Door kunst.
Door muziek.
Door een mens.
Door een zin.
Door een beeld.
Door een blik.
⸻
Maar wat is het eigenlijk dat ons raakt?
⸻
De ziel.
De ziel die door een mens heen zichtbaar wordt.
De schone ziel die door een kunstwerk heen straalt.
De ziel die naar ontmoeting verlangt.
⸻
De ziel wil zich tonen.
Niet om te heersen.
Maar om in relatie te treden.
⸻
Daar begint de unio mystica.
⸻
Dit mysterie.
0 comments on “Contemplation I Unio Mystica — Waarnaar de ziel verlangt”